طراحی وب سایت

م.ر.بهنام رئوف - مدتی است که کندی اینترنت به عنوان یکی از معضلات اساسی کاربران ایرانی شناخته می شود. البته هرچند که طی چند هفته اخیر سرعت اینترنت با افت روبه رو شده است، اما به اعتقاد کارشناسان و کاربران ایرانی سرعت فعلی دست کمی از سرعت ها و قطعی های مکرر سال های اخیر ندارد.
با توجه به اینکه امسال از سوی مقام معظم رهبری سال اصلاح الگوی مصرف نام گذاری شده است، شاید بد نباشد که به تاثیر سرعت اینترنت از یک سو و کاربردهای روزمره آن از سوی دیگر و رابطه آن با مصرف بی رویه برخی از منابع های انرژی بپردازیم.
سرعت اینترنت و مصرف برق
ممکن است با خواندن این میان تیتر تعجب کرده باشید و با خود بگویید که سرعت اینترنت چه ربطی به مصرف برق دارد. در نگاه اول شاید این دو مساله هیچ گونه ارتباطی با یکدیگر نداشته باشند، اما با اندکی تامل و همراه شدن با ما در ادامه این گزارش، ابعاد مختلفی از این مساله برای شما نمایان خواهد شد.
رایانه ها از پرکاربردترین تجهیزات الکتریکی جهان امروز به شمار می روند که حجم وسیعی از میزان مصرف انرژی جهان را به خود اختصاص می دهند و در صورت عدم توجه می تواند به عامل موثر اتلاف انرژی تبدیل شود.
تجهیزات الکتریکی که استفاده از آنها به یکی از اجزای لاینفک زندگی انسان های مدرن تبدیل شده است از مصرف کنندگان بزرگ انرژی به شمار می روند که در صورت غفلت کاربر می توانند به پایگاه هایی فعال در تلف کردن انرژی الکتریسیته به شمار روند.
محبوب ترین و پرکاربردترین وسیله الکتریکی طی سال های اخیر رایانه ها بوده اند که در بسیاری مواقع و به دلایل مختلف، کاربران این تجهیزات را برای ساعت ها بدون استفاده روشن باقی گذاشته و می گذارند.
میزان مصرف یک رایانه خانگی متناسب با نوع سخت افزار و نرم افزار مورد استفاده به صورت تقریبی 60 الی 250 وات است که با در نظر گرفتن تعداد ساعت هایی که رایانه بدون استفاده روشن باقی مانده، می توان میزان انرژی اتلاف شده را تعیین کرد. برای مثال با در نظر گرفتن میانگین مصرف 155 وات انرژی، طی سه ساعت روشن ماندن رایانه 465 وات انرژی گرانبها به هدر رفته و از بین می رود.
حالت استندبای در رایانه ها کمترین میزان مصرف را داشته و در عین حال جایگزینی رایانه های دسک تاپ به واسطه لپ تاپ ها می تواند از میزان انرژی مصرفی بکاهد، زیرا لپ تاپ ها نسل جدیدتری از رایانه هستند که در تولید قطعات آن به میزان مصرف انرژی نیز توجه شده و از تجهیزات بیشتری به منظور کنترل اتلاف انرژی برخوردار هستند.
کندی اینترنت نه تنها موجب از بین رفتن انرژی و زمان مصرف کننده می شود، بلکه تبعات پنهان دیگری نیز به دنبال خود خواهد داشت.
اگر فرض را بر آن بگذاریم که پهنای باند کل کشور ایران در نهایت به 15هزار مگابیت درثانیه یعنی 1500 مگابایت در ثانیه یا یک و نیم گیگابایت در ثانیه باشد (که البته این رقم بسیار پایینی است) با یک محاسبه ساده ساده در ذهن خود متوجه کم بودن این سرعت می شویم. آمار کاربران اینترنت در ایران (آمار واقعی) بیش از 18 میلیون نفر نیست که معمولا از کل کاربران اینترنت یک کشور کل کاربران آنلاین 10 تا 15 درصد این تعداد را شامل می شود که 10 درصد 18 میلیون نفر می شود، یک میلیون و 800هزار نفر که برای رند شدن رقم آن را 2 میلیون نفر در نظر می گیریم. این 2 میلیون نفر باید از ظرفیت 1500 مگابایت در ثانیه کل کشور استفاده کنند که اگر ما آن را به جمعیت 2 میلیونی آنلاین کل کشور تقسیم کنیم، به هر کدام از آنها کمتر از یک کیلوبایت در ثانیه سرعت و عرض باند می رسد!
در هر حال این آمارها تقریبی است و به دلیل نبود آمار درست خیلی نمی توان نتیجه گیری درستی داشت، اما آنچه مسلم است ضعف شدید در توزیع اینترنت و سرعت فوق العاده پایین آن در ایران است.
اگر این 2 میلیون کاربر آنلاین سرعت بالاتری در اختیار داشتند، حتما در مصرف برق هم صرفه جویی فوق العاده ای ایجاد می شد. با توجه به اینکه 99 درصد از کاربران اینترنت خانگی در ایران از تلفن به صورت دایال آپ برای استفاده از اینترنت استفاده می کنند و سرعت آنها هم از 3 تا 4 کیلوبایت در ثانیه بیشتر نمی شود، پس یک کاربر معمولی در یک ساعت بیش از 12 مگابایت در بهترین شرایط نمی تواند فایل از اینترنت دانلود کند، با حساب اتصال روزانه 4 ساعت استفاده از اینترنت حداکثر 60 مگابایت فایل در یک روز می توان از اینترنت دایالاپی فایل دانلود کرد.
خب مقدار مصرف برق 4 ساعت در روز یک کامپیوتر معمولی (بدون احتساب هزینه برق مصرفی خطوط مرکز مخابراتی و ای اس پی در زمان استفاده) حدود یک کیلو وات در روز است و در ماه می شود 30 کیلو وات که رقم خیلی زیادی است.
اگر سرعت اینترنت این کاربر فرضی 50 کیلوبایت در ثانیه بود به جای 3 کیلوبایت در ثانیه، می توانست 60 مگابایت فایل را که برایش 4 ساعت وقت و انرژی هدر داده در مدت تنها 20 دقیقه دانلود کند که مقدار برق مصرفی آن هم حدود دوازده برابر کمتر از مصرف برق 4 ساعته حالت قبل است و میزان آن هم حدودا یک دهم کیلو وات در روز و 3 کیلو وات در ماه می شود.
یعنی مثلا یک و نیم میلیون نفرکاربر آنلاین با سرعت 3 کیلوبایت در ثانیه و مدت استفاده چهار ساعت در روز ضرب در 27 کیلووات در ماه هدر روی برق ( اختلاف 30 و 3 کیلووات) می شود 54 هزار مگاوات برق هدر می رود. حالا اگر ما 54 هزار مگاوات را در قیمت هر کیلووات 70تومان ضرب کنیم، به عدد هولناک روزانه 4 میلیارد تومان نابودی منابع مالی البته به غیر از بین رفتن وقت و انرژی افراد می رسیم.
البته شاید در این بین بگویید که اگر سرعت اینترنت بالاتر هم باشد باز هم کاربران رایانه بی دلیل دستگاه های خود را روشن گذاشته و به استفاده از آن می پردازند.
شاید این تئوری هم به نوعی درست باشد، اما می توان با اندکی فرهنگ سازی و ایجاد بسترهای دیگر از این هدررفت انرژی استفاده های دیگری داشت؛ استفاده هایی که باعث جلوگیری از مصرف انرژی در سایر قسمت ها شود.
اینترنت و اصلاح الگوی مصرف
این روزها بیشتر از هر زمان دیگری واژه هایی همچون دولت الکترونیک، آموزش الکترونیک و بانکداری الکترونیکی به گوشی می خورد؛ واژه هایی که به اعتقاد کارشناسان متاسفانه در کشور ما بیشتر جنبه کلاس و پرستیژ نهادهای ذیربط را پیدا کرده تا کاربردی شدن.
حال فرض کنیم که تمام برنامه های فوق الذکر با اندکی برنامه ریزی دقیق جامه عمل پوشانیده و به شکل صددرصد اجرایی شود. در آن زمان است که بدون شک استفاده از خدمات الکترونیکی در بستر شبکه علاوه بر آنکه می تواند در وقت کاربران صرفه جویی به همراه داشته باشد، جلوی هدررفت سایر انرژی ها را هم خواهد گرفت.
فرض کنیم که آموزش الکترونیکی همانند آنچه که در آن سوی مرزها در حال اجرا است، در ایران نیز اجرایی شود. به این ترتیب بسیاری از دانشجویان می توانند بدون حضور در کلاس ها به تحصیل بپردازند که همین امر می تواند علاوه بر صرفه جویی در وقت کاربران از مصرف سوخت برای سفرهای درون شهری و برون شهری جلوگیری به عمل آورد.
همین مثال را می توان در بخش بانکداری اینترنتی نیز به کار برد، چرا که با فراگیر شدن این موضوع بدون شک دیگر نیاز چندانی به تاسیس شعبه های بانکی در اقصی نقاط کشور نبوده که همین امر باعث صرفه جویی های فراوانی در بخش های مختلف خواهد شد. به هر حال با توجه به شعار سال 88 باید بیشتر از قبل به دنبال استفاده از راه ها و روش هایی برای اصلاح الگوی مصرف بود. بی شک صرف هزینه های لازم برای فرهنگ سازی و ایجاد بسترهای مناسب در شبکه می تواند به عنوان یکی از مهم ترین روش های اصلاح الگوی مصرف مطرح شود که جا دارد بیشتر به آن توجه شود. منبع : دنیای اقتصاد

منبع : Iran IT Analysis and News  تاریخ : 6   تیر   1388  شاخه : اینترنت